Stendis ik ben je nog niet "Bue"
 
Toen mij gevraagd werd om een stukje te schrijven voor in het boekje over deze hengst, hoefde ik niet lang na te denken. Ik denk wel dat ik (vooral mijn sportpaarden vrienden) enig uitleg in de goede zin des woord verschuldigd ben.
Stendis Bue is vorig jaar bij mij op stal gekomen als zijnde tijdelijk pensionpaard.
Destijds had ik mijn stallen leeg, omdat ik mijn sportpaarden allemaal verkocht had. Voor mijn dagelijkse werk heb ik jarenlang sportpaarden opgeleid en uitgebracht op dressuur, spring en eventing wedstrijden. Toen na een lange tijd mijn drijfveer om niet meer op te stappen groter werd dan om het wel te doen, heb ik de weloverwogen moeilijke beslissing gemaakt om mijn gehavende bodyprotector aan de wilgen te hangen. De deuken die mijn zelfvertrouwen op het paard had opgelopen waren toen groter dan de deuken in mijn door de jaren heen opgelopen botbreuken en kneuzingen.
Een lange tijd hebben wij elkaar met argus ogen aangekeken. De kat uit de boom kijken heet dat volgens mij..
Geloof me, Stendis en ik hebben het hele asiel laten passeren. En heel eerlijk, ik wilde er ook eigenlijk niet aan. Als "bloedpaarden" mens voel je je een beetje ongemakkelijk als je voor het eerst een fjord op stal hebt.. laten we maar eerlijk zijn!
Op een onbewaakt ogenblik heeft hij mij toch weten te raken. Nee, niet met zijn voorbeen, maar om wie hij is. Wat een top karakter heeft dit paard. Hij is de man van de stal (zeker tussen de andere ruinen die er staan, maar dat vertel ik hem liever niet). Hij is de heer en meester. Toen mijn gevoel voor hem overging van onder naar overwaardering, heb ik op een mooie dag toch besloten om op te stappen. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan. Braaf als hij is speelde hij het spel gewoon mee, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Het was als thuiskomen in een huis met kaarsjes en een warme kachel als je doorweekt en koud bent van de regen waar je de hele dag in hebt gestaan. Het was puur genieten. Ik hoefde niet te schelden op de buren, als deze de deur weer eens te hard dichtsloegen, en ik hoefde niet op te letten wie er in een enthousiaste bui de hoek om kwam, met als gevolg een mini-rodeo, het kon gewoon! De fine-tuning zit er inmiddels zo goed als op,want er moet immers gesleuteld worden. Showtime...
Stendis met je kraal-ogen, je verheven draf...en je ego zo groot als morgen de hele dag. Maar wat heb je mij verrast. Wat ben je een fijn lief dier. Een hengst met karakter, kwaliteit en het vermogen om iemand met een flink vooroordeel compleet te brainwashen.
Alle eer voor jou Stendis Bue.